مثل زمانی ک ابراهیم با یقین پا به درون اتش گذاشت
مثل زمانی ک یونس در درون نهنگ زندگی را جور دیگری تجربه کرد
مثل یغوب ک اسوه صبر و استقامت شد
خدا جونم تو به من حق زندگی دادی
حقی ک دوباره بار تکرار نخواهد شد
و من اصن دلم نمیخواد به این امید ک در زندگی بعدی به رویاهام برسم
خودمو ازین زندگی فعلی محروم کنم
و با وجودیکه ایمان اوردم ک سهمم از عین عشق شین شفقت و مهربونی نبود ولی یقین دارم ک خدای من خالق مهربان من همچنان با دیده نگران به من و اینده من نگاه میکنه و منتظره ک بنده ناسپاسش به این باور برسه ک هیچ کس به اندازه او عاشق و نزدیکتر بهش نیست
پس بنابرین خداجونم خودمو به تو میسپارم تا منو از امواج متلاطم زندگی ک هر بار با شدت بیشتری به سمت صخره های سخت میکوبه یاریگرم باشی
برچسب:
نویسنده: رها رادمنش